Een droom wordt pas interessant als je ernaar gaat handelen

Je kunt lang genoeg over een goed idee nadenken

Een nieuw bedrijf, een andere manier van werken, een product dat nog niet bestaat of simpelweg het gevoel dat je meer wilt doen met wat je kunt. Grote plannen beginnen vaak opvallend klein. Soms met een gesprek, soms met irritatie over iets wat volgens jou beter kan en soms met een gedachte die steeds opnieuw boven komt drijven.

Het lastige is alleen dat een idee in je hoofd bijna eindeloos perfect kan blijven. Zolang je het nog niet uitvoert, kan het niet mislukken. Je hoeft nog geen moeilijke keuzes te maken, niemand kan zeggen dat het niet werkt en je hoeft jezelf ook nog niet volledig af te vragen of je er écht in gelooft.

Daar zit tegelijkertijd de beperking. Een idee kan jarenlang een goed idee blijven zonder ooit iets te veranderen.

Tijdens het gesprek geeft Azi Jhapsie een tip die eenvoudig klinkt: sluit je ogen en visualiseer dat je het allemaal al doet. Niet om even weg te dromen over succes, maar om de toekomst concreter te maken. Hoe reageer je daar? Wat doe je? Wat heb je opgebouwd? En vooral: wat is er aan jou veranderd?

Dat laatste maakt de oefening interessant.

Kijk eens naar wie jij bent als het lukt

Wanneer we dromen over later, kijken we gemakkelijk naar omstandigheden. Naar het bedrijf, het huis, de omzet, het team, de vrijheid of het gevoel dat we hopen te bereiken. Maar veel minder vaak kijken we naar ons eigen gedrag in die werkelijkheid.

Stel dat je drie jaar verder bent en dat het bedrijf dat je nu voor je ziet daadwerkelijk bestaat. Je werkt met de mensen met wie je wilt werken, hebt klanten die bij je passen en maakt de impact waarvoor je ooit bent begonnen. Hoe ziet jouw gemiddelde dinsdag er dan uit? Welke beslissingen neem je? Waar besteed je geen tijd meer aan? Hoe reageer je wanneer er iets misgaat? En tegen welke dingen zeg je zonder twijfel nee?

Het zijn vragen die een droom ineens een stuk minder vrijblijvend maken. Want zodra je kunt beschrijven hoe die toekomstige versie van jezelf handelt, ontstaat automatisch de vergelijking met hoe je vandaag handelt.

Misschien ontdek je dat je die ene samenwerking eigenlijk al maanden had moeten beëindigen. Dat je veel te veel tijd besteedt aan werk dat iemand anders beter kan. Dat je wacht op zekerheid voordat je iets naar buiten brengt, terwijl de ondernemer die je probeert te worden juist leert door dingen in beweging te zetten.

Dan gaat visualiseren niet meer over later.

Dan gaat het ineens over vandaag.

Geloof komt niet altijd vóór de eerste stap

Er zit iets tegenstrijdigs in ondernemen. Je moet geloven in iets waarvoor nog nauwelijks bewijs bestaat. Tegelijkertijd ontstaat dat geloof vaak pas nadat je begonnen bent.

Je kunt van tevoren onderzoeken, rekenen, praten en scenario’s uitwerken. Dat is verstandig. Maar uiteindelijk komt er een moment waarop je informatie op is en je een keuze moet maken. Je zet iets online. Je belt die eerste potentiële klant. Je vertelt iemand wat je wilt bouwen. Je investeert tijd of geld terwijl de uitkomst nog onzeker is.

Dat moment kun je niet volledig wegdenken.

Misschien is dat ook waarom visualiseren werkt. Niet omdat de toekomst werkelijkheid wordt zodra je hem maar helder genoeg voor je ziet, maar omdat het helpt om keuzes te maken voordat de buitenwereld bevestigt dat je op de goede weg zit.

Als jij jezelf niet kunt voorstellen in de wereld die je probeert te bouwen, wordt het moeilijk om anderen daarin mee te nemen.

Een idee heeft uiteindelijk iemand nodig die als eerste durft te zeggen: dit kan bestaan.

De toekomst terugbrengen naar vandaag

Een groot doel kan verlammend werken wanneer je voortdurend naar de volledige afstand kijkt. Stel dat je een onderneming wilt bouwen die uiteindelijk honderd mensen helpt, een team nodig heeft en miljoenen omzet. Vanaf waar je nu staat kan dat bijna onwerkelijk voelen.

Maar de toekomstige versie van dat bedrijf hoeft vandaag niet gebouwd te worden.

De eerstvolgende stap wel.

Daarom zijn de vragen uit het gesprek zo bruikbaar. Hoe zou die toekomstige versie van jou reageren? Wat zou die persoon doen? En welke keuzes zou diegene maken?

Vervolgens kun je de vragen omdraaien. Wat kan ik vandaag al anders doen? Waar kan ik vandaag anders op reageren? Welke keuze kan ik nu al maken die past bij waar ik naartoe wil?

Dat hoeft niet spectaculair te zijn. Misschien is het één telefoontje. Een uur ruimte maken in je agenda. Een gesprek voeren dat je hebt uitgesteld. Een eerste versie publiceren die nog niet perfect is. Of juist stoppen met iets waar je al veel te lang aan vasthoudt.

Grote veranderingen ontstaan opvallend vaak uit beslissingen die op het moment zelf helemaal niet groot voelen.

Liefde voor het spel

Er zit nog een andere laag onder. Als ondernemen alleen interessant is wanneer je uiteindelijk bereikt wat je voor ogen had, bestaat een groot deel van het proces uit wachten.

Wachten tot de omzet hoog genoeg is. Tot het team groot genoeg is. Tot je genoeg vrijheid hebt. Tot iemand anders naar je bedrijf kijkt en zegt dat het gelukt is.

Maar ondernemen speelt zich voor het grootste deel af vóór dat moment. In het bouwen, proberen, aanpassen en soms volledig opnieuw beginnen. In gesprekken die onverwacht een nieuwe richting openen. In ideeën die uiteindelijk nergens toe leiden en in andere ideeën waarvan je pas veel later beseft hoe belangrijk ze waren.

Dat is misschien wat liefde voor het spel uiteindelijk betekent. Niet dat iedere dag leuk is, of dat je iedere tegenslag moet romantiseren. Wel dat er ook waarde zit in het proces zelf.

In het steeds beter worden in iets wat je belangrijk vindt.

In het bouwen voordat je precies weet waar het eindigt.

En in accepteren dat de versie van jezelf die je voor je ziet niet op een dag plotseling verschijnt. Die ontstaat terwijl je bezig bent.

Dus sluit je ogen. Maar doe ze daarna weer open.

Visualiseren alleen bouwt niets. Een idee opschrijven bouwt niets. Zelfs volledig overtuigd zijn van wat je wilt bereiken verandert nog niets wanneer daar geen beweging achter zit.

Maar het kan wel een begin zijn.

Dus stel jezelf eens voor in de werkelijkheid waar je naartoe probeert te werken. Kijk niet alleen naar wat je daar hebt bereikt, maar vooral naar hoe jij daar bent geworden. Hoe je reageert, hoe je kiest en waar je tijd aan geeft.

En stel jezelf daarna één veel concretere vraag:

Wat zou die versie van mij vandaag doen?

Doe je ogen vervolgens weer open.

Daar begint het interessante gedeelte.

Luister naar Liefde voor het spel

In deze aflevering van de Healthy Empire Series gaat Jelte in gesprek over de liefde voor het spel, ondernemen en de ideeën en keuzes die bepalen waar je uiteindelijk terechtkomt.

Beluister de volledige aflevering op Spotify.